Της Ντίνας Ρέππα, δημοτικής συμβούλου με την Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αθήνα

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα ΠΡΙΝ

Αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης, ο μόνος ρεαλιστικός δρόμος

Εν μέσω πανδημίας, με την ανασφάλεια να αποτελεί το κυρίαρχο συναίσθημα του πληθυσμού, οι ευάλωτες ομάδες -ειδικά των μεγαλουπόλεων- βρίσκονται εκτεθειμένες όχι μόνο στον ιό αλλά και στα αποτελέσματα της εξασκούμενης κυρίαρχης αστικής πολιτικής. Οι άστεγοι που δεν χωρούν στο σύνθημα «μένουμε σπίτι», οι άνεργοι και οι χιλιάδες απολυμένοι αυτών των ημερών, οι φτωχοί που κόπηκε το γεύμα των παιδιών τους από το σχολείο ή τον βρεφονηπιακό σταθμό, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες που ζουν στοιβαγμένοι στα στρατόπεδα ή σε συνθήκες αστεγίας, οι τοξικοεξαρτημένοι, οι κακοποιημένες γυναίκες, οι ηλικιωμένοι χωρίς ή με μειωμένων δυνατοτήτων οικογενειακό πλαίσιο φροντίδας τους, αποτελούν τους πρώτους πληττόμενους. Η ταξική πολιτική της κυβέρνησης, των δήμων και των περιφερειών έχει θέσει εκτός ατζέντας ειδικά μέτρα για τα τμήματα αυτά του πληθυσμού. Ο κυρίαρχος λόγος ασχολείται μαζί τους, μόνο όταν τους θεωρεί «κίνδυνο επέκτασης της πανδημίας» και όταν θίγεται το επικοινωνιακό σχέδιο με ακραίες εικόνες, όπως εκείνες στους οίκους ευγηρίας στην Ισπανία.

Read More »

Ο Δήμος Αθηναίων παρέχει περίπου 1,5 εκ. γεύματα το χρόνο σε άστεγους/ες, άπορους/ες καθώς και σε παιδιά  ηλικίας ως 5 ετών που φιλοξενούνται στους δημοτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς. Για κάποια από τα παιδιά που ζουν σε συνθήκες φτώχειας, αυτά τα γεύματα μπορεί να ήταν και τα μόνα σημαντικά γεύματα που λάμβαναν κατά τη διάρκεια της εβδομάδας.

Read More »

Του Θεόδωρου Μεγαλοοικονόμου, ψυχίατρου, μέλους της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αθήνα

Αναδημοσίευση από την Εφημερίδα των Συντακτών

Με απρόβλεπτη, προς το παρόν, την εξέλιξη και την έκβασή της, η πανδημία του covid-19 σηματοδοτεί, σε πλανητική κλίμακα, όχι απλά μια «υγειονομική κρίση», αλλά (με όχημα την τελευταία), την βαθιά οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση ενός συστήματος, του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, στη «θανάσιμη αγωνία» του. Σε θέση πλέον, όλο και πιο πολύ, όχι να στηρίζει (πόσο μάλλον να εμπλουτίζει) τη ζωή, αλλά να παράγει, ως συστατικό, πλέον, στοιχείο της λειτουργίας του, τον θάνατο.

Η κύρια, και πρακτικά η μόνη, απάντηση, από όλες τις κυβερνήσεις, είναι η επιβαλλόμενη, με αστυνομικά μέτρα, καθολική καραντίνα, το «κλείσιμο στο σπίτι» (αν, βέβαια, έχεις σπίτι και δεν είσαι άστεγος), με την καθημερινή διάχυση, μέσα από τα ΜΜΕ, ενός φόβου, που φτάνει να γίνεται πανικός, για τη βιολογική μας ζωή-ενός κινδύνου που, ως πηγή του, προβάλλεται, κατ΄ αποκλειστικότητα, ο όποιος «άλλος», ως δυνητικός φορέας του ιού.

Read More »

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, πολλοί σκεφτόμαστε πως αυτοί που δίνουν τη μεγαλύτερη μάχη είναι οι υγειονομικοί, οι εργαζόμενοι/ες στα σούπερ μάρκετ, στα ντελίβερι, οι πρόσφυγες/ισσες κ.ο.κ. Ωστόσο, ειδικά μετά τον περιορισμό της κυκλοφορίας που εξήγγειλε η κυβέρνηση, μεγάλη μάχη δίνουν και όσοι/ες έχουν προβλήματα ψυχικής υγείας. Ακόμη, είναι δεδομένο πως οι αντίξοες οικονομικές συνθήκες, αλλά και ο εγκλεισμός αυτός καθεαυτός θα επηρεάσει την ψυχική υγεία όλων μας.
Ωστόσο, δεν βλέπουμε ούτε ένα συστημικό ΜΜΕ να αναφέρεται στο ζήτημα, πόσο μάλλον με επιστημονική τεκμηρίωση.

Read More »

Ολόκληρη η χώρα, όπως και η υφήλιος, έχει μπει στη δίνη μιας πρωτοφανούς έκτασης υγειονομικής κρίσης από την οποία κινδυνεύει το σύνολο της κοινωνίας και κυρίως οι ευπαθείς ομάδες.

Η εμφάνιση όλο και πιο συχνά φονικών πανδημιών τα τελευταία χρόνια είναι αποτέλεσμα της επέκτασης της καπιταλιστικής ανάπτυξης με στόχο το κέρδος, της γιγάντωσης των πόλεων, της μεγέθυνσης της βιομηχανίας τροφίμων και εκτροφής ζώων, μετατρέποντας την σε μοχλό αχαλίνωτης αποψίλωσης των δασών, ανοίγοντας έτσι τα περιθώρια για μετάδοση ιών με πρωτοφανείς συνέπειες από τα ζώα στον άνθρωπο. Η υγειονομική ασπίδα που παρείχε ένα δημόσιο σύστημα υγείας στον πληθυσμό θρυμματίστηκε εξ αιτίας των νεοφιλελεύθερων συνταγών της αγοράς, των ιδιωτικοποιήσεων και της μετατροπής της υγείας σε εμπόρευμα.

Read More »