Τη Δευτέρα, 21 Σεπτέμβρη, 6.30μ.μ. (προσυγκέντρωση στην οδό Γλάδστωνος / Zackie Oh), ξαναβγαίνουμε στον δρόμο για τον/την Ζακ/Zackie, για κάθε θύμα της πατριαρχίας και του σεξισμού, του ρατσισμού, του φασισμού.

Οργή και θλίψη, η Ζάκι θα μας λείψει!

Σε μια περίοδο στην οποία οι γυναικοκτονίες, οι ομοφοβικές και τρανσφοβικές επιθέσεις πληθαίνουν, σε μια εποχή που οι επίσημοι φορείς εξουσίας χέρι χέρι με τα καθεστωτικά Μ.Μ.Ε. συγκαλύπτουν δολοφόνους, βιαστές, κακοποιητές, χρησιμοποιώντας λόγο όχι απλώς συντηρητικό, αλλά βαθιά φασιστικό, κατεβαίνουμε στον δρόμο ενάντια σε ένα σύστημα που γεννά αυτή την βαρβαρότητα.

Όλες και όλοι στην αντιφασιστική συγκέντρωση στο Μνημείο Παύλου Φύσσα (Παύλου Φύσσα 60) & την πορεία που θα ακολουθήσει στο χώρο του Μπλόκου της Κοκκινιάς.

13 χρόνια μετά τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα από το τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής Νίκαιας με ειδικό ρόλο εκτελεστή τον Ρουπακιά και οργανωτή την ηγεσία της ΧΑ, το αυγό του φιδιού θέλει να ξανασηκώσει κεφάλι, αξιοποιώντας την άνοδο φασιστικών-ακροδεξιών κομμάτων στην Ευρώπη, αλλά και τον εναγκαλισμό-«υιοθέτηση» τους από διεθνείς εκπροσώπους του κεφαλαίου, όπως ο Ελον Μάσκ.

Ο αγώνας των κατοίκων δείχνει ότι με επιμονή, μαχητικότητα και αγωνιστικότητα μπορεί να έρθουν σημαντικές νίκες, περίπου μισό αιώνα μετά την έκδοση του ν. 732/1977, (σύμφωνα με τον οποίο προβλέπεται η δυνατότητα δωρεάν παραχώρησης περίπου 965 στρεμμάτων στους Δήμους Αθηναίων και Ζωγράφου με σκοπό την αξιοποίηση του χώρου ως πνεύμονα πρασίνου, αναψυχής και κοινής ωφέλειας για τους κατοίκους της Αττικής) και σχεδόν 30 χρόνια μετά τη συγκρότηση της Επιτροπής Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδή (ΕΑ ΜΠΓ) που μάχεται σταθερά για τη δημιουργία μητροπολιτικού πάρκου στο Γουδή.

Μεγάλη μας τιμή σύντροφε που βαδίσαμε μαζί σου και βαθιά οδύνη που τα βήματα αυτά παγώσανε εδώ…

Τεράστια η λύπη μας για την απώλεια του συντρόφου και φίλου Θοδωρή Μεγαλοοικονόμου που έφυγε από κοντά μας το βράδυ της 24.7. Ο Θοδωρής υπήρξε ένας κομμουνιστής που σε όλη τη διάρκεια της ζωής του δε σταμάτησε στιγμή να μάχεται για την κοινωνική απελευθέρωση και την εξάλειψη της εκμετάλλευσης. Ως επιστήμονας δε σταμάτησε στιγμή να προσπαθεί να εντάξει την ψυχιατρική επιστήμη στην πάλη για μια άλλη κοινωνία, αναδεικνύοντας διαρκώς την ανάγκη να συνδέουμε τον αγώνα για ριζοσπαστική επιστημονική ψυχιατρική χειραφέτηση με την ανατροπή του εκμεταλλευτικού καπιταλιστικού συστήματος. Συνεργάστηκε με ανθρώπους με ψυχιατρική εμπειρία, οικογένειες, εργαζομένους/ες στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας και κοινωνικά κινήματα, συμμετέχοντας στην Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία. Η παρουσία του υπήρξε ιδιαίτερα σημαντική στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ψυχικά πασχόντων, στην αντίσταση στις ακούσιες νοσηλείες και στις κατασταλτικές πρακτικές, αλλά και στη διεκδίκηση ενός δημόσιου, κοινοτικού και ανθρώπινου συστήματος ψυχικής υγείας. Μέχρι και το τέλος της ζωής του είχε την όρεξη και την ενέργεια ενός μικρού παιδιού σε κάθε τι που αναλάμβανε να φέρει εις πέρας ενώ στέκονταν αμετακίνητος στο πλάι των πιο κατατρεγμένων, των πιο αβοήθητων αυτής της πόλης.

Με μεγάλη οδύνη πληροφορηθήκαμε την Παρασκευή 24/7 τον θάνατο του αγαπημένου συντρόφου μας Θοδωρή Μεγαλοοικονόμου. Ο Θοδωρής αποτέλεσε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αθήνα, και όλο το μέχρι τώρα διάστημα της λειτουργίας της συνέβαλε με καθοριστικό τρόπο στο σύνολο της δράσης της σε όλα τα μέτωπα.

Ως ψυχίατρος είχε μια πολύ σημαντική και ευρύτερα αναγνωρισμένη συμβολή στο επιστημονικό του πεδίο, όντας στυλοβάτης στη συγκρότηση και διεύρυνση με μεγάλο ακαδημαϊκό έργο μιας ριζοσπαστικής και απελευθερωτικής ματιάς στον τομέα της ψυχικής υγείας. Αποτέλεσε έτσι ένα εξαιρετικά σπάνιο και σήμερα πολύ αναγκαίο παράδειγμα προσωπικής σύνδεσης μιας σημαντικής κοινωνικής επαγγελματικής πρακτικής με ένα εντυπωσιακό επιστημονικό βάθος, και, κυρίως, την οργανική ένταξη αυτών σε μια πραγματικά επαναστατική πολιτική συμβολή στον αγώνα για την κοινωνική χειραφέτηση.

To Badminton πρέπει να κατεδαφιστεί ΤΩΡΑ και να γίνει χώρος πρασίνου

Την Κυριακή 12 Ιουλίου, λίγο μετά τις 8 το απόγευμα, λάβαμε μήνυμα στο κινητό μας από την Πολιτική Προστασία (το γνωστό μας 112), για φωτιά στο -έτοιμο να καταρρεύσει- κτίριο του Badminton.

Όπως ήδη γνωρίζαμε, στο χώρο του Badminton απουσίαζαν βασικές υποδομές πυροπροστασίας που δυσκόλεψαν το έργο των πυροσβεστικών δυνάμεων.

Η κατάρρευση της πολυκατοικίας στα Πετράλωνα ανέδειξε με ολέθριο τρόπο τις συνέπειες ενός μοντέλου «ανάπτυξης» του κατασκευαστικού και τουριστικού κεφαλαίου που θυσιάζει τα πάντα στον βωμό του γρήγορου κέρδους, αδιαφορώντας ακόμα και για ανθρώπινες ζωές. Οι κυβερνητικές πολιτικές χρόνων μέσω της υποστελέχωσης των δημοσίων υπηρεσιών, της υποχρηματόδοτησής τους και της δημιουργίας ενός νομοθετικού πλαισίου εναρμονισμένου με τα συμφέροντα των μεγαλοεργολάβων είναι οι πραγματικοί ένοχοι τέτοιων ατυχημάτων. Και φυσικά, δε θα μπορούσαν να εξαιρεθούν ακόμα και τα δημόσια έργα που αφορούν κατασκευές εθνικών οδών, συντήρηση και αναβάθμιση του σιδηροδρομικού δικτύου, ακόμα και την κατασκευή της γραμμής 4 του μετρό, όπου βήμα το βήμα αποκαλύπτονται μια σειρά από λαθροχειρίες που ήδη έχουν φτάσει τα πράγματα σε ένα πολύ δύσκολο και επικίνδυνο επίπεδο (καθιζήσεις στην Κυψέλη, μπλοκάρισμα στη Ριζάρη και στα Εξάρχεια κ.ο.κ.)

Ο αγώνας της κοινότητας των προσφυγικών είναι φανερό πως έχει ξεπεράσει τα όρια των 8 κτιρίων, έχει πλαισιωθεί ενεργά από ανθρώπους και συλλογικότητες ολόκληρης της πόλης και της χώρας και έχει λάβει διεθνείς διαστάσεις. Είναι ένας μνημειώδης αγώνας καθώς ήρθαν στο προσκήνιο κορυφαία αιτήματα της εποχής μας που αφορούν τα καίρια ζητήματα της κοινωνικής στέγης και της διαμόρφωσης των κοινοτήτων στη βάση της αλληλεγγύης και της συνύπαρξης. Αντιμετωπίστηκε δε με τόσο μένος από την πλευρά της κυβέρνησης και της Περιφέρειας Αττικής, ακριβώς επειδή οι απαντήσεις που δόθηκαν βρίσκονται μακριά από λογικές εκμετάλλευσης και κερδοφορίας, στη βάση των κοινωνικών αναγκών. Αποτελούν έμπνευση για τον κόσμο και δείχνουν ότι υπάρχει και άλλος δρόμος, που μπορεί να είναι νικηφόρος, καλύπτοντας άμεσες ζωτικές ανάγκες διαβίωσης ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, που το κράτος έχει απαξιώσει. Επιπλέον, σημείωσε και μια ακόμα σημαντική νίκη. Ανάγκασε τη δημοτική αρχή του Χάρη Δούκα να προχωρήσει σε έκδοση ψηφίσματος με το οποίο τοποθετείται υπέρ της διακοπής του καταστροφικού σχεδίου κυβέρνησης και Χαρδαλιά, αφήνοντάς τους απομονωμένους να συνεχίζουν να βρυχώνται χέρι-χέρι με την ακροδεξιά και να απειλούν να στείλουν τα ΜΑΤ του Χρυσοχοΐδη για βίαιη εκκένωση, αφού τίποτα άλλο δεν τους έμεινε.