Καταγγέλλουμε την απόφαση της Σχολικής Επιτροπής της ΠΕ της 6ης ΔΚ του δήμου της Αθήνας να εγκρίνει την παραχώρηση του σχολικού χώρου 26ου ΔΣ για δραστηριότητες, στο Κατηχητικό Σχολείο του ναού Αγίας Ζώνης. Απόφαση που λήφθηκε με μία πρωτοφανή διαδικασία, με ευθύνη και τις ευλογίες της Δημαρχίας Δούκα και του αντιδημάρχου παιδείας, παρά την αρνητική γνωμοδότηση του συλλόγου διδασκόντων, του διευθυντή και του συλλόγου γονέων. Και μόνο ο φορέας που αιτήθηκε την παραχώρηση έπρεπε να οδηγήσει στην καταψήφιση αυτής. Πρόκειται για την ακραία εκδοχή μιας επαναλαμβανόμενης κατάστασης.

Σχετικά με το υποέργο 8, την τοποθέτηση εμποδίων πρόσβασης στον Λυκαβηττό και τις κάμερες στους πεζόδρομους

Στις τελευταίες συνεδριάσεις των συμβουλίων των δημοτικών κοινοτήτων και του δημοτικού συμβουλίου συζητιούνται θέματα που αφορούν συγκεκριμένο έργο σχετικά με «έξυπνους» τρόπους αποτροπής -θεωρητικά- της κυκλοφορίας αυτοκινήτων στους πεζόδρομους της πόλης και αφορά τοποθέτηση φαναριών, βυθιζόμενων εμποδίων και καμερών.

Σχολικοί τροχονόμοι: Μια συνθήκη εργασιακής εκμετάλλευσης που καλά κρατεί.

Την ώρα που το ζήτημα της οδικής ασφάλειας και της ασφαλούς πρόσβασης παιδιών στα σχολεία αναφέρεται εμφατικά, οι σχολικοί τροχονόμοι παραμένουν μια επαγγελματική κατηγορία αόρατη για το κράτος, χωρίς στοιχειώδη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Παρότι η παρουσία τους έξω από τα σχολεία είναι αναγκαία προϋπόθεση για την πρόληψη τροχαίων ατυχημάτων, οι σχολικοί τροχονόμοι εργάζονται υπό καθεστώς «εθελοντισμού». Είναι ανασφάλιστοι, δεν έχουν κανένα δικαίωμα άδειας (ασθένειας, γονεϊκότητας κ.λπ.) και, όπως είναι αναμενόμενο, η εργασιακή τους εμπειρία και προϋπηρεσία δεν αναγνωρίζεται με κανέναν τρόπο. Η δε ελάχιστη οικονομική αποζημίωση που λαμβάνουν και που ούτε ως χαρτζιλίκι δεν μπορεί να χαρακτηριστεί, δεν καταβάλλεται καν έγκαιρα και συστηματικά.

Με ΜΑΤ και χημικά κατά παιδιών και γονιών επιχειρεί η κυβέρνηση να επιβάλει την διάλυση των σχολείων.

Μόνο ως εγκληματική μπορεί να χαρακτηριστεί η σημερινή επίθεση της αστυνομίας σε γονείς, παιδιά και εκπαιδευτικούς κατά τη διάρκεια κινητοποίησης έξω από τα γραφεία της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, προκειμένου να αποτρέψουν τις σχεδιαζόμενες συγχωνεύσεις 15 τμημάτων σε 12 σχολεία. Προφανώς και με άδεια και πρόσκληση των στελεχών της Διεύθυνσης η αστυνομία έριξε χημικά πάνω σε μικρά παιδιά και σήκωσε τα γκλομπς της στους γονείς και τους εκπαιδευτικούς. Εκτυλίχθηκαν σκηνές πανικού. Εργαζόμενοι/ες του κτιρίου προσπαθούσαν να απεγκλωβίσουν παιδιά που βρίσκονταν στον 1ο όροφο σε άσχημη κατάσταση, ενώ άλλα που ήταν έξω από το κτίριο οδηγήθηκαν με αναπνευστικά και οφθαλμολογικά προβλήματα σε κοντινό κέντρο υγείας και κάποια από αυτά παραπέμφθηκαν στο νοσοκομείο «Παίδων» για περαιτέρω έλεγχο.

Στην τελευταία συνεδρίαση του κοινοτικού συμβουλίου, όπως φαίνεται και στην ημερήσια διάταξη, επανήλθαν τα θέματα του υποέργου 3, 4, 8, τα οποία αφορούν τοποθέτηση σταθμών φόρτισης ηλεκτρικών ποδηλάτων, φορτιστών ηλεκτρονικών συσκευών, μετεωρολογικών σταθμών, καμερών και φαναριών σε πεζόδρομους. Ήδη από την προηγούμενη συνεδρίαση (22/9/25) με τα ίδια θέματα είχαμε εκφράσει την αντίθεσή μας, ενώ είχαμε ζητήσει και αναβολή των θεμάτων προκειμένου να έρθουν σε επόμενη συνεδρίαση και να βρίσκεται και τεχνικός του έργου, για να μας λύσει κάποιες σοβαρές απορίες. Τότε, με επιχείρημα ότι θα χαθεί η χρηματοδότηση, έγινε ψηφοφορία, της οποίας τελικά το αποτέλεσμα δεν ήταν έγκυρο και για αυτό επαναλήφθηκε η συζήτηση στη νέα συνεδρίαση!

Το Γηροκομείο Αθηνών λειτουργεί ως σωματείο (Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου) από το 1864 και από το 1906 ξεκίνησε τη λειτουργία του, για να παρέχει στέγη, τροφή και περίθαλψη στους πολίτες που είχαν βρεθεί στο περιθώριο της κοινωνίας. Αποτελείται από 10 πτέρυγες, από τις οποίες χρησιμοποιούνται μόνο οι 3 και σε αυτό φιλοξενούνται σχεδόν 170 ηλικιωμένοι, ενώ θα μπορούσαν να είναι ακόμα και 700.

Από το 2007 ξεκίνησε το σταδιακό κλείσιμο των πτερύγων, με απολύσεις εργαζομένων που για πολλά χρόνια ήταν απλήρωτες/οι, υποβάθμιση της ποιότητας της παρεχόμενης τροφής και των υπηρεσιών καθαριότητας, που σταδιακά άρχισαν να εκχωρούνται σε ιδιώτες.