
Η στεγαστική κρίση στην Ελλάδα δεν αποτελεί αναπόφευκτο φυσικό φαινόμενο, αλλά προϊόν πολιτικών επιλογών κεφαλαίου, κεντρικού και τοπικού κράτους, που με αποφάσεις τους μετατρέπουν την κατοικία από κοινωνικό δικαίωμα σε εμπόρευμα. Η καταστροφική κληρονομιά των μνημονίων, η ανεξέλεγκτη δράση της αγοράς και των κερδοσκόπων του real estate, η εκτίναξη του τουρισμού και η απουσία κοινωνικής πολιτικής για τη στέγη έχουν διαμορφώσει ένα ασφυκτικό πλαίσιο που απειλεί την καθημερινότητα χιλιάδων κατοίκων.
Στο Δήμο Αθηναίων η κρίση αυτή αποκτά χαρακτήρα κοινωνικής έκρηξης. Οι εξωφρενικές αυξήσεις στα ενοίκια και η παντελής έλλειψη κοινωνικής κατοικίας έχουν αποκλείσει νέους/ες, εργαζόμενους/ες και οικογένειες από την πρόσβαση σε αξιοπρεπή στέγη, ενώ αυξάνονται τα σπίτια από τα οποία λείπουν στοιχειώδη, όπως θέρμανση, ρεύμα και νερό. Την ίδια στιγμή, οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας και οι εξώσεις έχουν γίνει κανονικότητα, με 581 κατοικίες να χάνονται στο Δήμο Αθηναίων μόνο το 2024. Ολόκληρες γειτονιές εκκενώνονται από τους μόνιμους κατοίκους -ντόπιες/ους και μετανάστες/ριες- και παραδίδονται στα επενδυτικά συμφέροντα, στο τουριστικό/κατασκευαστικό κεφάλαιο και στη βραχυχρόνια μίσθωση. Την ίδια ώρα χιλιάδες διαμερίσματα μένουν κλειδωμένα, υπό τον έλεγχο τραπεζών και funds.
Read More »