Κάθε άνθρωπος μπορεί να ταυτιστεί με τα θύματα στο έγκλημα των Τεμπών και τους συγγενείς τους, γιατί είναι ένα έγκλημα του κέρδους επάνω στη ζωή, είναι ένα έγκλημα ταξικό. Ένα έγκλημα της πολιτικής της κυβέρνησης, και συνολικά των διαχρονικών αντιλαϊκών πολιτικών των κυβερνήσεων και της ΕΕ που προωθούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου μέσω των ιδιωτικοποιήσεων των μεταφορών και όλων των κοινωνικών αγαθών. Πολιτικών κυβερνήσεων και τοπικού κράτος που υποβαθμίζουν καθημερινά τη δημόσια υγεία και εκπαίδευση, στραγγαλίζουν τη φτηνή, λαϊκή κατοικία στο όνομα της αγοράς, του κέρδους και των ανταγωνιστικών πολέμων τους.

Η κυβέρνηση, χωρίς καμία συζήτηση με τους εμπλεκόμενους στην εκπαίδευση μαθητές/ριες, εκπαιδευτικούς και γονείς, προχωρά στην κατάργηση σχολείων και μετατροπή τους σε Ωνάσεια σχολεία. Δημόσιο σχολείο της γειτονιάς σημαίνει πρώτα απ’ όλα ένα σχολείο για όλα τα παιδιά χωρίς εξετάσεις και διαχωρισμούς. Αντίθετα, τα Ωνάσεια σχολεία θα δέχονται παιδιά μετά από γραπτές εξετάσεις γνώσεων και δεξιοτήτων στην Α’ Γυμνασίου και στην Α’ Λυκείου από όλη την Αττική. Ήδη τα φροντιστήρια έχουν έτοιμα τα πακέτα προετοιμασίας, φυσικά με το αζημίωτο. Όποιο παιδί ανήκει στο σχολείο που θα μετατραπεί σε Ωνάσειο αποκλείεται από το σχολείο της γειτονιάς του, μετατρέπεται σε μαθητή/ρια νομά που αναζητεί στέγη σε άλλο σχολείο με ότι αυτό σημαίνει και για τη μετακίνησή του σε μακρινές αποστάσεις, αλλά και για την περαιτέρω συμπίεση των γειτονικών σχολείων με τεράστια αύξηση του μαθητικού πληθυσμού τους. Αυτό σημαίνει ότι τα παιδιά θα στοιβαχτούν σε σχολεία που πρακτικά δεν χωράνε και η εκπαίδευσή τους θα υποβαθμιστεί περαιτέρω. Στην ουσία πρόκειται για βίαιες συμπτύξεις και συγχωνεύσεις ανυπολόγιστου αριθμού. Η ίδια τύχη επιφυλάσσεται και για τους εκπαιδευτικούς.

Να ακυρωθεί η μετατροπή των 15^ου και 52^ου Γυμνασίου και Λυκείου σε «Ωνάσεια»

Το Υπουργείο Παιδείας πρόκειται να μετατρέψει 22 δημόσια Γυμνάσια και Λύκεια σε «Ωνάσεια» Δημόσια Σχολεία, σε γειτονιές που αντιμετωπίζουν, σύμφωνα με τη διατύπωσή του, «κοινωνικές και οικονομικές προκλήσεις», σε λεγόμενες υποβαθμισμένες «ευάλωτες γειτονιές», όπως ο Κολωνός, η Κυψέλη, το Μενίδι, το Πέραμα και το Περιστέρι στην Αττική. Στον δήμο της Αθήνας επιλέχθηκαν να μετατραπούν σε Ωνάσεια σχολεία το 15ο Γυμνάσιο και το 15ο Λύκειο στην Κυψέλη καθώς και το 52ο Γυμνάσιο και 52^ο Λύκειο στον Κολωνό. Τα σχολεία αυτά θα πάψουν να είναι σχολεία της γειτονιάς. Τα όμορα σχολεία στο 15^ο, (39ο Γυμνάσιο-Λύκειο, 72ο Γυμνάσιο, 38ο Γυμνάσιο-Λύκειο) θα υποβαθμιστούν, καθώς θα απορροφήσουν τους/ις μαθητές/ριες που δεν θα εισαχθούν στα Ωνάσεια. Το 60ο Γυμνάσιο δε, θα καταργηθεί εντελώς. Αντίστοιχη συνθήκη δημιουργείται και στο 52ο Γυμνάσιο και 52ο Λύκειο. Ο Κολωνός θα μείνει με ένα λύκειο (27ο) και δύο γυμνάσια (66ο και 52ο)! 600 μαθητές/τριες στο Κολωνό και άλλοι/ες 600 περίπου στην Κυψέλη υποχρεώνονται να στοιβαχτούν στα γύρω σχολεία που είναι ήδη υπερπλήρη.

Άρθρο της Ματίνας Παπαχριστούδη, δημοσιογράφου και μέλους της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αθήνα, στην εφημερίδα ΠΡΙΝ, 11-12 Ιανουαρίου 2025

Το πρόγραμμα του ραδιοφωνικού σταθμού Αθήνα 9,84 άλλαξε εδώ και μήνες, αμέσως μετά την εγκατάσταση του Χάρη Δούκα στο δήμο Αθηναίων. Η νέα επιλεγμένη διεύθυνση εμπλούτισε το καθημερινό πρόγραμμα με πληθώρα πολιτικών εκπομπών και με νέους συνεργάτες, θέτοντας στόχο να δημιουργήσει ένα νέο μοντέλο ειδησεογραφικού ραδιοφώνου. Στο τέλος του περασμένου έτους επίσης εγκρίθηκαν ο νέος προϋπολογισμός για το 2025 και το πρόγραμμα «ολοκληρωμένης δράσης».

Άρθρο της Κική Μένου, μέλους της συλλογικής εκπροσώπησης της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αθήνα. Αναδημοσίευση από την εφημερίδα ΠΡΙΝ

Τα χριστουγεννιάτικα φώτα στην πλατεία Συντάγματος σβήνουν και η πόλη, αφού βρέθηκε πάλι στο επίκεντρο μιας αστείας διαμάχης μεταξύ Δούκα-Χαρδαλιά, θα βυθιστεί πάλι στο σκοτάδι και τη φτώχεια, όπως ήταν και πριν τις γιορτινές ημέρες.

Για την πλειοψηφία, η πρόταση Δούκα και η αφιλοκερδής πρωτοχρονιάτικη γιορτή της «Ταράτσας του Φοίβου» ήταν κάτι που έδωσε έναν πιο ριζοσπαστικό τόνο και δήλωσε μια αλλαγή διακυβέρνησης στην πόλη. Είναι όμως στην ουσία της;

Τι έχει αλλάξει ουσιαστικά, πέρα από την υπερπροσπάθεια του νεόκοπου δημάρχου να σηκώσει έναν μιντιακό αντικυβερνητικό αγώνα, ο οποίος καταλήγει ήρεμα και χαμογελαστά σε συναίνεση και μεγαλύτερο σφιχταγκάλιασμα με την κυβερνητική αρχή και το κατεστημένο, που αποζητά ολοένα και περισσότερα εχέγγυα από τους πολιτικούς του εκπροσώπους;