Πέρασαν 33 χρόνια από εκείνο τον Ιανουάριο του 1991, όταν ο αγωνιστής δάσκαλος Νίκος Τεμπονέρας έπεφτε νεκρός, δολοφονημένος από τη συμμορία των Καλαμπόκα-Μαραγκού-Σπίνου, στελεχών της ΟΝΝΕΔ, μετά από εντολή της κυβέρνησης Μητσοτάκη, υπερασπιζόμενος τον αγώνα των μαθητών του και συνολικά της μαθητικής νεολαίας και του εκπαιδευτικου κινήματος.

33 χρόνια πριν, η κυβέρνηση της ΝΔ ξεκινούσε στη Βουλή τη συζήτηση για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστήμιων, μέσα από την παράνομη κατάργηση του άρθρου 16.

Σήμερα, είναι και πάλι χρέος μας να μην αφήσουμε την κυβέρνηση της ΝΔ και της συμπολιτευόμενης αντιπολίτευσης να προχωρήσουν την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστήμιων πάνω στα συντρίμμια του δημόσιου πανεπιστήμιου. Η παιδεία, όπως η υγεία, η σταθερή και αξιοπρεπής εργασία, είναι δικαίωμα, όχι προνόμιο.

Ο εργαζόμενος λαός και η νεολαία, εκπαιδευτικοί σύλλογοι και φοιτητικό κίνημα, τιμώντας τη θυσία του Ν. Τεμπονέρα, μπορούν να συνεχίσουν νικηφόρα στο αγωνιστικό μονοπάτι που διάβηκε. Έχοντας παρακαταθήκη το αίμα του, αλλά και τους αγώνες του 1979 ενάντια στον νόμο 815, τους αγώνες του 1990-91, το κίνημα ενάντια στον ΑΣΕΠ του 1998 και τους αγώνες για την υπεράσπιση του άρθρου 16 του 2006-07, μπορούν να ακυρώσουν και τις σημερινές προσπάθειες του αντιδραστικού μπλοκ δυνάμεων, που επιχειρεί εκ νέου την κατάργηση της δωρεάν και δημόσιας παιδείας.

Ο Τεμπονέρας ζει, με Πέτρουλα-Λαμπράκη μας οδηγεί, στους αγώνες του σήμερα.