Bye bye Μόρια…

Αναδημοσίευση από τον Σελιδοδείκτη

Της Σοφίας Χατζοπούλου, μέλος της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αθήνα.

Η ζούγκλα καίγεται… Bye bye Μόρια… Τα τραγούδια αγκαλιάζουν το ζοφερό θέαμα της φωτιάς. Άνθρωποι με όσα από τα λίγα υπάρχοντα μπόρεσαν να μαζέψουν κατευθύνονται έξω από την πύρινη κόλαση. Γυρνούν πίσω και κοιτάνε. Η Μόρια πάντα ήταν κόλαση. Και τώρα καίγεται. Και αυτή η φωτιά δεν καταστρέφει αλλά αναγεννά, είναι καθαρτήρια, εξαφανίζει τις κραυγές, το κλάμα των μικρών παιδιών, το αίμα και τη λάσπη, τον φόβο και τον εγκλεισμό, και δίνει μια ανάσα ελπίδας, μια στιγμή ελευθερίας, μια αίσθηση αυτοκαθορισμού.

Read More »

Μια διδακτική ιστορία για το κέντρο της Αθήνας

Αναδημοσίευση από το site της Αριστερής Κίνησης Εργαζόμενων Αρχιτεκτόνων

Το παρακάτω κείμενο αποτέλεσε την εισήγηση της Μαρίας Μάρκου στην εκδήλωση «Μεγάλος Περίπατος: Στόχοι, επιπτώσεις και το δικαίωμα στην Αθήνα», που έγινε την Τρίτη 14 Ιουλίου στην πλατεία Αυδή στο Μεταξουργείο. Η εισήγηση βασίζεται σε παλιότερα δημοσιεύματα της εισηγήτριας στον «Δρόμο της Αριστεράς», φύλλο 330-331.

Μαρία Μάρκου, επίκουρη καθηγήτρια Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ

Ο δήμαρχος της Αθήνας ανακοίνωσε την κατεπείγουσα εφαρμογή μέτρων περιορισμού της κυκλοφορίας οχημάτων στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, μέτρων προσωρινών και πιλοτικών και με μιαν αύρα δημιουργικού αυτοσχεδιασμού όπως μάθαμε, για να συμβάλλει στην αντιμετώπιση της πανδημίας από τον κορωνοϊό. Το θέμα ήταν να «ανακτήσει» δημόσιο χώρο διευρύνοντας πεζοδρόμια, δημιουργώντας ποδηλατοδρόμους και πεζοδρόμους και ενισχύοντας το πράσινο, ώστε να πετύχουμε την «κοινωνική αποστασιοποίηση» στον ιστορικό πυρήνα της πόλης – μιας και ο υπόλοιπος δήμος με τις αφάνταστες πυκνότητες πληθυσμού, τα ανύπαρκτα ή αδιάβατα πεζοδρόμια και το μινιμαλιστικό πράσινο δεν την έχει τόσο ανάγκη την αποστασιοποίηση.

Read More »

Ενάντια στην πολεοδομία των ξενοδόχων, οι διαδηλώσεις κλείνουν δρόμους αλλά ανοίγουν περάσματα

Αναδημοσίευση από το site της Αριστερής Κίνησης Εργαζόμενων Αρχιτεκτόνων

Το παρακάτω κείμενο αυτό αποτέλεσε την εισήγηση εκ μέρους της Ενωτικής Αριστερής Πρωτοβουλίας Πολεοδόμων – Χωροτακτών (ΕΑΠ-ΠοΧ), στην εκδήλωση «Μεγάλος Περίπατος: Στόχοι, επιπτώσεις και το δικαίωμα στην Αθήνα», που έγινε την Τρίτη 14 Ιουλίου στην πλατεία Αυδή στο Μεταξουργείο.

Αλεξάνδρα Λινάρδου, πολεοδόμος-χωροτάκτης, ΥΔ Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ, μέλος της ΕΑΠ-ΠοΧ

Μιας και η προηγούμενη εισήγηση ήταν πλήρως κατατοπιστική στα αμιγώς πολεοδομικά χαρακτηριστικά του μεγάλου περιπάτου και έχει δημιουργήσει μία βάση για το τι σημαίνει αυτή η παρέμβαση, θα ήθελα να μετατοπίσω την συζήτηση στα ζητήματα που σχετίζονται με πιο έμμεσο τρόπο στην σημερινή κουβέντα και να μιλήσω όχι μόνο ως πολεοδόμος αλλά ως άτομο που αναγνωρίζει τη σημασία των διεκδικήσεων στον δρόμο. Θα ήθελα λοιπόν να θέσω ζητήματα που έχουν αφενός να κάνουν με το:

  1. πως οι κάτοικοι των πόλεων εν τέλει έχουν λόγο στη διαμόρφωσή τους και του
  2. ρόλου των πόλεων ως πεδία διεκδικήσεων σε διάφορα επίπεδα.

Δηλαδή κατά πόσο έχουν δικαίωμα στη πόλη. Ή κατά πόσο έχουν ίσο δικαίωμα στην πόλη.

Read More »

Μεγάλος Περίπατος: Εξευγενισμός, τουριστικοποίηση και το δικαίωμα στην πόλη

Αναδημοσίευση από το site της Αριστερής Κίνησης Εργαζόμενων Αρχιτεκτόνων

Στο ακόλουθο άρθρο επιχειρείται μια εφ’ όλης της ύλης ανάλυση και κριτική των στοχεύσεων και των επιπτώσεων του Μεγάλου Περιπάτου. Το κείμενο αυτό αποτέλεσε την εισήγηση εκ μέρους της Αριστερής Κίνησης Εργαζόμενων Αρχιτεκτόνων στην εκδήλωση «Μεγάλος Περίπατος: Στόχοι, επιπτώσεις και το δικαίωμα στην Αθήνα», που έγινε την Τρίτη 14 Ιουλίου στην πλατεία Αυδή στο Μεταξουργείο.

Τι είναι ο Μεγάλος Περίπατος;

Ο Μεγάλος Περίπατος είναι ένα σύνολο παρεμβάσεων στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας το οποίο περιλαμβάνει δύο σκέλη:

  • Την πεζοδρόμηση (περιοχές «ελεύθερες από Ι.Χ.») του εμπορικού τριγώνου, της Πλάκας και του Μοναστηρακίου
  • Την παρέμβαση στους οδικούς άξονες που περιβάλλουν τον παραπάνω θύλακα, στην κατεύθυνση της μείωσης της κίνησης των αυτοκινήτων, με διάφορες διαβαθμίσεις, από την πλήρη πεζοδρόμηση έως την διεύρυνση των πεζοδρομίων.
Read More »

Μένοντας σε 50 τετραγωνικά μέτρα ή γιατί αυτός ο κόσμος δεν έχει τον ίδιο χώρο για όλους

Του Φοίβου Λιναρδάτου, μέλους της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αθήνα

Αναδημοσίευση από Το Περιοδικό

Μένουμε σπίτι. Όλοι, ακόμα και αυτοί που δεν έχουν.

Μένουμε σπίτι, γιατί αλλιώς είμαστε ανεύθυνοι -ή μάλλον υπεύθυνοι για όσους χαθούν.

Read More »

Να μην ζήσουμε στις πόλεις σύγχρονες γενοκτονίες

Της Ντίνας Ρέππα, δημοτικής συμβούλου με την Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αθήνα

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα ΠΡΙΝ

Αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης, ο μόνος ρεαλιστικός δρόμος

Εν μέσω πανδημίας, με την ανασφάλεια να αποτελεί το κυρίαρχο συναίσθημα του πληθυσμού, οι ευάλωτες ομάδες -ειδικά των μεγαλουπόλεων- βρίσκονται εκτεθειμένες όχι μόνο στον ιό αλλά και στα αποτελέσματα της εξασκούμενης κυρίαρχης αστικής πολιτικής. Οι άστεγοι που δεν χωρούν στο σύνθημα «μένουμε σπίτι», οι άνεργοι και οι χιλιάδες απολυμένοι αυτών των ημερών, οι φτωχοί που κόπηκε το γεύμα των παιδιών τους από το σχολείο ή τον βρεφονηπιακό σταθμό, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες που ζουν στοιβαγμένοι στα στρατόπεδα ή σε συνθήκες αστεγίας, οι τοξικοεξαρτημένοι, οι κακοποιημένες γυναίκες, οι ηλικιωμένοι χωρίς ή με μειωμένων δυνατοτήτων οικογενειακό πλαίσιο φροντίδας τους, αποτελούν τους πρώτους πληττόμενους. Η ταξική πολιτική της κυβέρνησης, των δήμων και των περιφερειών έχει θέσει εκτός ατζέντας ειδικά μέτρα για τα τμήματα αυτά του πληθυσμού. Ο κυρίαρχος λόγος ασχολείται μαζί τους, μόνο όταν τους θεωρεί «κίνδυνο επέκτασης της πανδημίας» και όταν θίγεται το επικοινωνιακό σχέδιο με ακραίες εικόνες, όπως εκείνες στους οίκους ευγηρίας στην Ισπανία.

Read More »

Ο «αόρατος εχθρός» της πανδημίας και ο «ορατός εχθρός» που παράγει υγειονομική κρίση

Του Θεόδωρου Μεγαλοοικονόμου, ψυχίατρου, μέλους της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αθήνα

Αναδημοσίευση από την Εφημερίδα των Συντακτών

Με απρόβλεπτη, προς το παρόν, την εξέλιξη και την έκβασή της, η πανδημία του covid-19 σηματοδοτεί, σε πλανητική κλίμακα, όχι απλά μια «υγειονομική κρίση», αλλά (με όχημα την τελευταία), την βαθιά οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση ενός συστήματος, του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, στη «θανάσιμη αγωνία» του. Σε θέση πλέον, όλο και πιο πολύ, όχι να στηρίζει (πόσο μάλλον να εμπλουτίζει) τη ζωή, αλλά να παράγει, ως συστατικό, πλέον, στοιχείο της λειτουργίας του, τον θάνατο.

Η κύρια, και πρακτικά η μόνη, απάντηση, από όλες τις κυβερνήσεις, είναι η επιβαλλόμενη, με αστυνομικά μέτρα, καθολική καραντίνα, το «κλείσιμο στο σπίτι» (αν, βέβαια, έχεις σπίτι και δεν είσαι άστεγος), με την καθημερινή διάχυση, μέσα από τα ΜΜΕ, ενός φόβου, που φτάνει να γίνεται πανικός, για τη βιολογική μας ζωή-ενός κινδύνου που, ως πηγή του, προβάλλεται, κατ΄ αποκλειστικότητα, ο όποιος «άλλος», ως δυνητικός φορέας του ιού.

Read More »

Θα κερδίσουμε μόνιμη σταθερή εργασία

της Ευγενίας Μαρκουλάκη*

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα ΠΡΙΝ

Είμαι η Ευγενία, μητέρα τεσσάρων υπέροχων παιδιών, μιας κόρης και τριών γιων. Θα ήθελα να αναφερθώ σχετικά με την επαναπρόσληψη μου και την επιστροφή στην εργασία μου, μετά από πολλούς και διαρκείς αγώνες.
Από τον Απρίλιο του 2019 έως και τον Οκτώβριο του 2020 εργαζόμουν στον Δήμο Αθηναίων, στον τομέα της αποκομιδής, ως συνοδός σε απορριμματοφόρα στη νυχτερινή βάρδια. Και αναφέρω «εργαζόμουν», γιατί έχω απολυθεί ήδη δυο φορές. Γράφομαι και ξεγράφομαι στο ταμείο ανεργίας. Αυτό το «βιολί» εδώ και τέσσερις μήνες κοντά…

Read More »

Ένα σιντριβάνι (αντί) για την πλατεία Ομονοίας

Του Γιώργου Παπαγκίκα, Αρχιτέκτονα, ΥΔ-Σχολή Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ, μέλους της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αθήνα

Αναδημοσίευση από την Αριστερή Κίνηση Εργαζόμενων Αρχιτεκτόνων

Το ακόλουθο άρθρο αναφέρεται στον επανασχεδιασμό και ανακατατασκευή της πλατείας Ομονοίας. Περιλαμβάνει μια αναφορά στα γεγονότα και τις διαδικασίες επιλογής του τελικού σχεδίου καθώς και μια κριτική ανάλυση της νέας αρχιτεκτονικής μορφής και του ιδεολογικού πλαισίου της. Τέλος επιχειρεί μια προσέγγιση της βαθύτερης πολιτικής-κοινωνικής στόχευσης της παρέμβασης.

Read More »

Το πρόβλημα της «έλλειψης στέγης» και το «δικαίωμα στην κατοικία»

Το πρόβλημα της «έλλειψης στέγης», ένα πρόβλημα που διατρέχει, ως συστατικό της στοιχείο, κάθε μορφή ταξικής κοινωνίας και ιδιαίτερα την καπιταλιστική, έτεινε πάντα να παίρνει τις πιο μεγάλες και ορατές του διαστάσεις στις περιόδους των οικονομικών και κοινωνικών κρίσεων, όπως η σημερινή. Και μάλιστα, ιδιαίτερα στη σημερινή, που δεν είναι απλώς μια «κυκλική κρίση», αλλά θεωρείται ως μια ιστορική κρίση «χωρίς επιστροφή», χωρίς μια ορατή διέξοδο, ως μια «κρίση του τέλους» αυτού του κυρίαρχου συστήματος.

Read More »