Ο φτωχόκοσμος της πόλης δεν είναι ντεκόρ για τα κανάλια. Πραγματικά μέτρα για τους άστεγους μπροστά στον νέο χιονιά

Τη στιγμή που μια νέα σημαντική πτώση της θερμοκρασίας προβλέπεται για τις αμέσως επόμενες μέρες, το τμήμα του πληθυσμού που είναι το πιο εκτεθειμένο να βιώνει με τον πιο βασανιστικό τρόπο τις συνθήκες του πολικού ψύχους το χειμώνα (όπως αντίστοιχα, του καύσωνα το καλοκαίρι), δηλαδή οι άστεγοι, πρόκειται να βρεθεί και πάλι χωρίς καμιά ουσιαστική βοήθεια.

Όπως φάνηκε και στην προ ολίγων εβδομάδων έντονη κακοκαιρία με πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, η δημοτική αρχή  Μπακογιάννη (όπως άλλωστε και οι προηγούμενες) δεν είχε να διαθέσει παρά μόλις τρεις «θερμαινόμενους χώρους» (λέσχη φιλίας στην Πανόρμου, στον Άγιο Παύλο, στην αίθουσα του 4ου διαμερίσματος) που, και οι τρεις, βρίσκονται σχετικά έξω από το κέντρο της πόλης, από τα σημεία, δηλαδή, όπου κυριολεκτικά «συνωστίζονται» οι άστεγοι και προπαντός, χωρίς να δίνεται ποτέ σ’ αυτούς, τους άμεσα ενδιαφερόμενους, καμιά δυνατότητα ενημέρωσης για την ύπαρξη και διάθεση έστω και αυτών των ελάχιστων χώρων. Αδιάψευστη απόδειξη γι’ αυτό οι ίδιοι οι αριθμοί, συνολικά ούτε 40 άστεγοι σε αυτούς τους χώρους στον προηγούμενο χιονιά. Οι υπόλοιποι εκατοντάδες απάγκιασαν αλλού. Ο λόγος απλός. Οι κοινωνικές υπηρεσίες του δήμου, απόλυτα υποστελεχομένες, αδυνατούν να ενημερώσουν και να επιδράσουν στους άστεγους αυτής της πόλης. Για άλλη μια φορά, όπως και επί Καμίνη, δυο αντίθετες εικόνες αυτής της πόλης. Από τη μια η τιτάνια προσπάθεια των εργαζόμενων που συμπαραστέκονται στους άστεγους που θα έρθουν στους θερμαινόμενους χώρους αλλά δεν μπορούν να ενημερώσουν αυτό τον ευάλωτο πληθυσμό με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Από την άλλη η δημοτική αρχή που ασκεί κυρίως επικοινωνιακή πολιτική και ο φτωχόκοσμος της πόλης είναι ντεκόρ για τα κανάλια που εξαφανίζεται όταν τα φώτα τους σβήνουν.

Έτσι κι αλλιώς, όσο περισσότερους άστεγους και, γενικά, εξαθλιωμένα κοινωνικά στρώματα παράγει το σύστημα και οι πολιτικές που υπηρετεί πιστά η παρούσα δημοτική αρχή, τόσο λιγότερες είναι οι παρεχόμενες υπηρεσίες ακριβώς σ’ αυτόν τον γεωμετρικά αυξανόμενο τον πληθυσμό (όπως, άλλωστε, σ’ όλα τα λαϊκά στρώματα).

Ο Δήμος Αθηναίων, ο μεγαλύτερος Δήμος της χώρας, δεν έχει παρά δυο ξενώνες για διαμονή αστέγων, πέραν των οποίων δεν υπάρχουν, ακόμα, παρά ένας (μικρός) ξενώνας του Ερυθρού Σταυρού, δυο ξενώνες του ΕΚΚΑ (ο ένας απλώς Υπνωτήριο) και το Υπνωτήριο των Γιατρών του Κόσμου. «Υπνωτήριο» σημαίνει ένας χώρος όπου ένας μικρός αριθμός αστέγων μπορεί απλώς να κοιμάται… και όταν ξημερώσει, στον δρόμο.

Και, φυσικά, κανείς δεν μιλάει για τον πολύ μεγαλύτερο αριθμό των «αφανών» αστέγων, αυτών που διαβιούν σε σπίτια που «δεν είναι σπίτια», που δεν έχουν ηλεκτρικό, νερό, θέρμανση και γενικά τα στοιχειώδη γι’ αυτό που (θα ‘πρεπε να) συγκροτεί την έννοια «κατοικία». Ανάμεσά τους και ένας αυξανόμενος αριθμός προσφύγων, από τις εκκενωμένες καταλήψεις, από καμπ κ.λπ., που, στην προσπάθειά τους να διαφύγουν από την στρατοπεδική ζωή σε απόμακρες περιοχές, δεν συναντούν παρά την εγκατάλειψη και τους δρόμους της πόλης.

Αν ο Δήμος της Αθήνας ενδιαφερόταν πραγματικά για τους δημότες του, θα έπρεπε να ξεκινήσει από αυτούς που έχουν την πιο μεγάλη ανάγκη, με κεντρικό άξονα το δικαίωμα στην κατοικία όλων χωρίς καμιά εξαίρεση.

Ως Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αθήνα διεκδικούμε:

  • Άμεσα θερμαινόμενοι χώροι παντού και για όλους, με άμεση και επιτόπια ενημέρωση όλων των αστέγων (και χωρίς διαδικασίες ελέγχου των φιλοξενουμένων).
  • Ξενώνες και διαμερίσματα για όλους και όλες και όχι απλά Υπνωτήρια και «κέντρα ημέρας» (που, εκτός του ότι είναι ελάχιστα, δεν λειτουργούν παρά επίπλαστα και πυροσβεστικά, ως διαχειριστικά εργαλεία  αναπαραγωγής του ίδιου του συστήματος που παράγει το πρόβλημα).
  • Και, φυσικά, κατανόηση της ιδιαιτερότητας των συνθηκών που οδήγησαν τον/την καθένα/μιά στην αστεγία (ή και στην επαπειλούμενη, για όλο και πιο πολλούς, αστεγία) και οργάνωση των όποιων απαντήσεων απαιτούν οι εκάστοτε ιδιαίτερες ανάγκες. Προβλήματα υγείας, ψυχικής υγείας, εξαρτήσεων, χρέη (σε τράπεζες, λογαριασμοί, δημοτικά τέλη κ.λπ.), ανεργία, απουσία κοινωνικής στήριξης κοκ.

Με στόχο πάντα την έμπρακτη εξασφάλιση του «δικαιώματος στην κατοικία», με την εκάστοτε αναγκαία στήριξη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s