Η εργαζόμενη και σπουδάζουσα νεολαία στον κλάδο της υγείας – Λυδία Καττή

Της Λυδίας Καττή, φοιτήτρια Νοσηλευτικής Αθήνας, μέλος της ΕΑΑΚ, υποψήφιας περιφερειακής συμβούλου με την Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική. Εισήγηση στην εκδήλωση της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αθήνα/Ανταρσία σε Κυβέρνηση-ΕΕ-Κεφάλαιο με τίτλο «Υγεία στην Αθήνα»

Η νεολαία δέχεται την πιο βάρβαρη επίθεση από μεριάς κεφαλαίου-κυβερνήσεων-ΕΕ, τη στιγμή που διανύουμε έναν εργασιακό μεσαίωνα των Voucher-5μηνων-8μηνων συμβάσεων. Ο νέος σήμερα ουσιαστικά ζει σε ένα φαύλο κύκλο μισοδουλειάς-ανεργίας, εργασιακής ανασφάλειας και περιπλάνησης από δουλειά σε δουλειά με ελάχιστα εργασιακά δικαιώματα. Η πλειοψηφία της νεολαίας σήμερα δουλεύει ανασφάλιστη, υπό καθεστώς εργοδοτικής τρομοκρατίας, με 2-3 ευρώ την ώρα και χωρίς να μπορεί να απεργεί  και να συνδικαλίζεται στο φόβο της απόλυσης. Η νέα γυναίκα φοβάται να μείνει έγκυος γιατί στην καλύτερη δεν θα της δώσουν άδεια που δικαιούται  και στη χειρότερη θα απολυθεί, αποκλείοντας έτσι από την νεά γενιά τις σκέψεις για οικογένεια και να μπορούμε κάπως να ζούμε ανεξάρτητοι  και όχι να στηριζόμαστε στους γονείς μας μέχρι τα 30.

Το κυρίαρχο πράγμα που ισχύει σε σχέση με την υγεία σε αυτές τις δουλειές που περιέγραψα είναι ότι δεν έχουμε ασφάλιση. Αυτό σημαίνει ότι όταν πάθουμε κάποιο ατύχημα δεν έχουμε κάποιον να μας τα καλύψει και πρέπει να βάλουμε λεφτά από την τσέπη μας. Σημαίνει ότι όταν αρρωστήσουμε δεν μπορούμε να πάρουμε άδεια. Όταν αρρωστήσουμε ή χτυπήσουμε δεν είμαστε παραγωγικοί κι ο εργοδότης θέλει να μας διώξει και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να πηγαίνουμε στη δουλειά ακόμα και αν έχουμε αρρωστήσει κι αν έχουμε χτυπήσει, γιατί δημιουργείται ο φόβος της απόλυσης κι ο φόβος μην χάσουμε ένα μεροκάματο. Ένα πράγμα αρκετά σημαντικό που θέλω να τονίσω και κυριαρχεί στο μαυλό της νεολαίας, είναι ότι δεν έχουμε καταλάβει πόσο σημαντικό είναι η ασφάλιση και υπάρχει κόσμος που προτιμάει να μην έχει ένσημα για να παίρνει 50 ευρώ παραπάνω το μήνα.

Στον κλάδο της υγείας δεν είναι πολύ διαφορετκά τα πράγματα, αφού από τις σχολές μας ήδη μας μαθαίνουν πως να ανταγωνιζόμαστε τον διπλανό μας, πως να κυνηγάμε σεμινάρια και πιστωτικές μονάδες και να βγάζουμε τσάμπα εργασία. Και όλα αυτά για να μαζέψουμε περισσότερα skills. Στις κλινικές που πάμε για πρακτική βγάζουμε όλη τη λάντζα του νοσοκομείου,  καλύπτωντας κάπως τα κενά προσωπικού που υπάρχουν στα νοσοκομεία.

Στις σχολές μας η γνώση που μας παρέχουν είναι αυτή που σου λέει ότι είναι κανονικότητα στο σήμερα η υγεία να είναι εμπόρευμα και όχι αγαθό για όλο τον λαό, όταν υπάρχουν καθηγητές ιατρικής που παίρνουν ψακελάκια. Τη στιγμή που έχει εξελιχθεί τόσο η επιστήμη και η τεχνολογία και έχουν βγει τόσα φάρμακα για σοβαρές ασθένειες, να ελέγχονται από τις φαρμακοβιομηχανίες και να μην είναι προσβάσιμα για όλους. Θέλουν ουσιαστικά φοιτητές-καριερίστες που η γνώση θα καθορίζεται από την εκάστοτε επιχείρηση και το κέρδος της και όχι από της ανάγκες του λαού για δημόσια και δωρεάν υγεία.

Το προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο στις σχολές μας είναι προθάλαμος κάπως της αγοράς εργασίας που μας προετοιμάζει να είμαστε πηθήνιοι κι αναλώσιμοι εργαζόμενοι στο μέλλον.

Η εργασιακή προοπτική ενός απόφοιτου νοσηλευτικής στην καλύτερη περίπτωση είναι ένα ιδιωτικό νοσοκομείο, που ποιες είναι οι συνθήκες εργασίας;

2μηνη σύμβαση με ανανέωση στην καλύτερη περίπτωση, κατώτατος μισθός, νύχτες μόνος σου σε μια ολόκληρη κλινική. Η άλλη λύση είναι το εξωτερικό που και εκεί ο ρυθμός ζωής και οι συνθήκες εργασίας δεν διαφέρουν κατά πολύ από εδώ. Όλα αυτά τη στιγμή που στη δημόσια υγεία υπάρχει τεράστια ανάγκη για στελέχωση μόνιμου προσωπικού, δεν ανοίγουν θέσεις και όσες ανοίγουν είναι Τ.Ε. γιατί αμοίβονταιμε λιγότερα, είτε πρέπει να έχεις πληρώσει 3+4 μεταπτυχιακά και 15 σεμινάρια για να μπεις στο δημόσιο.

Έτσι όπως έχει υποβαθμιστεί ο δημόσιος και δωρεάν χαρακτήρας της παιδείας, έχει υποβιβαστεί και ο δημόσιος και δωρεάν χαρακτήρας της υγείας.

Αν πας σ’ ένα νοσοκομείο σήμερα, είτε ως επαγγελματίας υγείας, είτε ως ασθενής, αυτά που θα αντικρίσεις είναι τα εξής: ελλείψεις σε υλικά (γάντια, μάσκες, αντισηπτικά) που είναι βασικά για την ασφάλεια των εργαζομένων και των ασθενών, ελλείψεις σε μηχανήματα για βασικές εξετάσεις και τα περισσότερα κτήρια είναι επικίνδυνα, χτισμένα από τη δεκαετία του 70 και πριν. Το δεύτερο πράγμα που θα παρατήσει κανείς είναι η ατελείωτη ουρά για εξετάσεις, η υπερφόρτωση των νοσοκομείων στις εφημερίες. Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα όχι μόνο της έλλειψης προσωπικού, αλλά και της έλλειψης δομών και νοσοκομείων.

Γι’ αυτό και εμείς ως Α.Α.Α.ιεραρχούμε ψηλά το κομμάτι της υγείας και θέτουμε ως βασικά αιτήματα: Δημόσια-Δωρεάν Υγεία για όλο το λαό. Αύξηση της χρηματοδότησης για την υγεία, να ανοίξουν νέες θέσεις εργασίας για μόνιμο προσωπικό.

Όλοι αυτοί οι υποψήφιοι, Μπακογιάννης, Ηλιόπουλος, Γερουλάνος, Δούρου, Σγουρός κλπ ξέρουμε πολύ καλά ότι είναι συνένοχοι σε αυτήν την εξαθλίωση που μας επιβάλλουν τόσο χρόνια στο χώρο της υγείας, της εργασίας και γενικότερα για το μέλλον μας. Είναι αυτοί που υλοποιούν την πολιτική των μνημονίων εδώ και τόσα χρόνια και καθόλου ξεκομένοι δεν είναι από την πολιτική που ασκεί ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ, το ΚΙΝΑΛ .  Ακόμα κι αν προεκλογικά μας πετάνε τυράκια για αυξήσεις μισθών, για επιδόματα, για έξοδο από τα μνημόνια κλπ. Εμείς δεν τσιμπάμε.

Είμαστε βαθιά πισμένοι ότι η κατάσταση μπορεί και πρέπει να πάει αλλιώς. Μπορούμε και θα τους τσακίσουμε αυτούς και τις πολιτικές που εφαρμόζουν, ο μόνος δρόμος είναι ο δρόμος του αγώνα, ο συλλογικός δρόμος, η αλληλεγγύη.

Έχουμε δει και στο παρελθόν ότι έτσι η νεολαία, οι εργαζόμενοι, οι μετανάστες, οι πρόσφυγες κερδίζουν όταν:

  • Μαζί με τους απολυόμενους ντελιβεράδες πέρισυ στον Κολωνό, διεκδικήσαμε και μέσα από το σωματείο την επαναπρόσληψη, την καταβολή δώρου και των δεδουλευμένων τους και κερδίσαμε.
  • Όταν μαζί με τους πρόσφυγες-μετανάστες, παλέψαμε σε όλα τα σχολεία, ότα τα παιδιά του κόσμου να έχουν δικαίωμα στην μόρφωση, κόντρα στη ναζιστική-εγκληματική ΧΑ και το δηλητήριο μίσους που έσπερνε στα παιδιά και τους γονείς, ότι οι μετανάστες θα μολύνουν τα παιδιά τους, ότι τα σχολεία είναι μόνο για έλληνες.
  • Όταν στο πλάι των αναπληρωτών-αδιόριστων εκπαιδευτικών, βγήκαμε στο δρόμο σε μια σειρά κινητοποιήσεων και παλέψαμε, όχι μόνογια τα δικά τους αιτήματα, αλλά και όλων των εργαζόμενω, των φοιτητών, των μαθητών, για μια εκπαίδευση-μόρφωση στο ύψος των αναγκών μας.
  • • Όταν εδώ και  τόσα χρόνια μαζί με τους κατοίκους των γειτονιών μας, μπλοκάρουμε τους πλειστηριασμούς και την αρπαγή των κατοικιώνμας από τις τράπεζες και τις δημοτικές αρχές και παλεύουμε ουσιαστικά για κατοικία για όλους.

Όλοι αυτοί οι αγώνες που ανέφερα και άλλοι πολλοί δίνουν ελπίδα στη νεολαία, τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους μετανάστες-πρόσφυγες, τους συνταξιούχους να παλέψουμε μέσα από τους φοιτητικούς συλλόγους, τα σωματεία, τις εργατικές λέσχες, τα στέκια γειτονιάς, τσακίζοντας τις αυθαιρεσίες των εργοδοτών, το αστικό κράτος, τις δημοτικές αρχές και τους φασίστες-εγκληματίκες της ΧΑ που μας θέλουν με σκυφτό το κεφάλι.

Μέσα από αυτή την κίνηση θέλουμε να εκπροσωπήσουμε αυτή τη νεολαία που προσπαθεί να την παλέψει σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς και γενικότερα, όλον αυτόν τον κξόσμο που αντιλαμβάνεται ότι όλοι αυτοί μας θέλουν με κλειστό το στόμα, να βγάζουν κέρδη στις πλάτες μας, να τσακίζουν τις γειτονιές μας και τις ζωές μας.

Εμείς όμως τους απαντάμε, ότι η νεολαία και οι κάτοικοι των γειτονιών θα αποφασίουν για τους χώρους που ζουν και εργάζονται.

  • Θέλουμε ο νέος να έχει ελεύθερο χρόνο και να μπορεί να πάει σε ένα δημόσιο-δωρεάν γυμναστήριο-κολυμβητήριο και αυτή τη στιγμή οι δημόσιοι χώροι άθλησης είναι υπό εξαφάνιση, είτε ιδιωτικοποιούνται.
  • Θέλουμε προσβάσιμα δημόσια πάρκα και πλατείας, χώρους πράσινου, που αυτή τη στιγμή είτε είναι παρατημένοι, είτε γίνονται mall με τη συναίνεση του δημάρχου και της περιφέρειας (π.χ. πάρκο Πλάτωνα).
  • Θέλουμε φθηνές-δημόσιες συγκοινωνίες, που να μπορούν να εξυπηρετούν την μετακίνηση μας σε όλη την Αττική, δωρεάν για ανέργους, χαμηλόμισθους, φτωχούς, για τη νεολαία.
  • Παλεύουμε ενάντια στη δράση των φασιστών στις γειτονιές μας. Δεν θα τους αφήσουμε σπιθαμή χώρου στις γειτονιέ μας.
  • Παλεύουμε ενάντια στην αστυνομοκρατία και την καταστολή, ενάντια στις απαγορεύσεις στους χώρους που ζούμε και διασκεδάζουμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s