Ελαστική εργασία και αναπληρωτές

Εισήγηση της Δήμητρας Τάσσου, αναπληρώτριας νηπιαγωγού ειδικής αγωγής, Συντονιστικό Αναπληρωτών/ Αδιόριστων Εκπαιδευτικών, υποψήφιας δημοτικής συμβούλου με την Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αθήνα/Ανταρσία σε Κυβέρνηση-ΕΕ-Κεφάλαιο, στην εκδήλωση της κίνησης με θέμα «Νέοι-νέες στην Αθήνα: Στη γκρίζα πόλη μόνη ελπίδα η σπίθα από τους αγώνες της νεολαίας»

Η κυβέρνηση, κάτω από τις οδηγίες της ΕΕ και του ΟΟΣΑ, προσπαθεί να φτιάξει ένα κομμάτι κόσμου, νέας γενιάς εργαζόμενων, βουτηγμένων στην ανασφάλεια, αγχωμένων για το αν θα μπορούν να συντηρήσουν τον εαυτό τους στο άμεσο μέλλον-, που θα δέχεται κάθε είδους εργοδοτική αυθαιρεσία.

Στο δημόσιο σχολείο η ελαστική εργασία είναι οι αναπληρωτές. Αναπληρωτής είναι αυτός που αναπλήρωνει μια κενή θέση, μια έκτακτη ανάγκη. Τώρα πια είναι απλώς ο εκπαιδευτικός, που σαν τον μόνιμο, καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες, ενώ έχουν να γίνουν μαζικοί μόνιμοι διορισμοί στην εκπαίδευση για πάνω από 10 χρόνια. Αυτή τη στιγμή δουλεύουν πάνω από 30.000 αναπληρωτές, ελαστικά εργαζόμενοι, με λειψά εργασιακά δικαιώματα, οι οποίοι απολύονται κάθε καλοκαίρι και χωρίς αυτούς δεν μπορεί να λειτουργήσει το δημόσιο σχολείο. Αν μια αναπληρώτρια έχει δύσκολη κύηση ή κάποιος αναπληρωτής έχει ένα χρόνιο νόσημα και πρέπει να νοσηλευτεί, μπαίνει το δίλημμα: ΔΟΥΛΕΨΕ Ή ΠΑΡΑΙΤΗΣΟΥ. Εκεί έχει φθάσει η ομηρία και η αναλγησία της κυβέρνηση, ΕΕ και ΟΟΣΑ στους νέους εκπαιδευτικούς.

Δεν είναι τυχαίο ότι στην εκπαίδευση με αγώνες του κινήματος δεν έχει περάσει η αξιολόγηση, ο νόμος Διαμαντοπούλου δεν έχει εφαρμοστεί, ενώ αντίθετα έχει κατακτήθει μέχρι τώρα οι αναπληρωτές να προσλαμβάνονται με μια μορφή επετηρίδας με όλα τα εργασιακά δικαιώματα  στο πτυχίο και να μπαίνουν σε πίνακες κατάταξης με βάση την προϋπηρεσία. Για αυτό το λόγο λοιπόν η νεοφιλέλευθερη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στοχεύει τους εκπαιδευτικούς, θέλει να σπάσει τη σταθερότητα και τη μονιμότητα –έστω και αυτή που έχουν οι αναπληρωτές, να ανανεώνεται η σύμβασή τους κάθε χρόνο-, με την αξιολόγηση και το νέο τρόπο πρόσληψης, το λεγόμενο «προσοντολόγιο». Να πετάξει στην ανεργία αυτούς που δουλεύουν και να ανακυκλώνει τους άνεργους. Τόσο πέρυσι όσο και φέτος οι εκπαιδευτικοί με προμετωπίδα τους αναπληρωτές, είπαν όχι στην ελαστική εργασία και το δήλωσαν στο δρόμο αγωνιζόμενοι, εναντιώθηκαν στις αντιδραστικές αλλαγές, και διεκδίκησαν το αυτονόητο του κάθε ανθρώπου σε μόνιμη και σταθερή εργασία.

Απάντηση των αναπληρωτών

Η απάντηση που έδωσε το κίνημα των εκπαιδευτικών μπορεί να συμπυκνωθεί στην εικόνα εκπαιδευτικών, φοιτητών και μαθητών να πηδούν τα κάγκελα του υπουργείου και να σπάνε κάθε αναμενόμενη αντίδραση, να σπάνε το σκληρό πλαίσιο που δημιουργούν νόμοι και ηγεσίες. Αυτό το «σπάσιμο» έγινε μαζικά και αποφασιστικά.

Ο Μάρτης του 2018 και ο Γενάρης του 2019 έδειξαν ότι ο κόσμος της αναπλήρωσης, της αδιοριστίας και της ελαστικής εργασίας δεν αντέχει άλλο και είναι διατεθειμένος να συγκρουστεί. Αποτέλεσαν την κορωνίδα των εκπαιδευτικών κινημάτων των δυο σχολικών ετών, με καταλήψεις στο Υπ. Παιδείας, σε διευθύνσεις εκπαίδευσης σε όλη την Ελλάδα και στην Πρυτανεία του ΕΚΠΑ. 

Πώς έγινε;

Ποιοι:

Σ’ αυτές τις μέρες των κινητοποιήσεων συσπειρώθηκε μεγάλο κομμάτι κόσμου: αναπληρωτές μαζί με μόνιμους συναδέλφους, οι οποίοι είχαν την εμπειρία της πάλης στα κινήματα, αλλά και τους γονείς, τους μαθητές και τους φοιτητές και έπειτα όλο τον κόσμο της ελαστικής εργασίας. + σύλλογοι γονέων και σωματεία ελαστικών εργαζόμενων αμερική

Πέρυσι το κτήριο του Υπουργείο έγινε δυο φορές κέντρο αγώνα όπου έγιναν συνελεύσεις από τον κόσμο που ήταν συγκεντρωμένος και το κατέλαβε, απαντώντας έτσι στον Γαβρόγλου και στην κυβέρνηση ότι δεν θα μας τρομάξουν, δεν μας αιφνιδιάζουν, αλλά εμείς τους αιφνιδιάζουμε και αυτοί είναι που θα μας φοβούνται. Οι κινητοποιήσεις πέρυσι που ήταν μαζικές και αγωνιστικές, που χτυπήθηκαν από τα ΜΑΤ είχαν ανοίξει το δρόμο του αγώνα και είχαν στηριχθεί και από κόσμο ανένταχτο, που δεν συμμετείχε συχνά σε συλλογικές διαδικασίες.

Να σημειώσω ότι το συντονιστικό αναπληρωτών είναι ένας συντονισμός συσπείρωσης των ελαστικά εργαζόμενων και αδιόριστων της εκπαίδευσης. Συμμετέχει ο καθένας, ότι απόφαση παίρνεται είναι μέσα από συνελεύσεις που είναι ανοιχτές και στόχο έχει να συσπειρώσει τον κόσμο στα σωματεία. Αυτό μαζί με τις επιτροπές αγώνα αναπληρωτών που φτιάχτηκαν μέσα στα Σωματεία συντόνιζε τους αναπληρωτές και οργάνωνε την συμμετοχή τους σε κινητοποιήσεις.

Έτσι αρχίσαμε να συσπειρωνόμαστε, με συνελεύσεις, κείμενα, με βαθιά ανάλυση του τι συμβαίνει και με κύριο αίτημα το οποίο δεν απέκλειε κανέναν. Δεν αφορούσε μόνο τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, αλλά και τους αδιόριστους και τους μόνιμους συναδέλφους. Μια σειρά κινητοποιήσεων όλο το φθινόπωρο, ανάγκασε την κυβέρνηση να καθυστερήσει το σχέδιο νόμου και από το Σεπτέμβρη που το ανακοίνωνε, να το βγάλει λίγο πριν τα Χριστούγεννα. Το σχέδιο νόμου ενώ προβάλλεται ως αυτό που θα κάνει μόνιμους διορισμούς, είναι νόμος απολύσεων που βάζει το προσοντολόγιο στην πιο ακραία του μορφή, που φέρνει κανιβαλισμό στους κόλπους της εκπαίδευσης και ένα ατελείωτο δαπανηρό κυνήγι προσόντων, ενώ είναι βέβαιο ότι οι αναπληρωτές όχι μόνο θα συνεχίσουν να υπάρχουν αλλά θα ανακυκλώνονται μεταξύ τους.

Με αρχή την κατάληψη της Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Αττικής στις 19/12 έγινε η μεγάλη κατάληψη της Πρυτανείας στις 11/1/2019, που έγινε κέντρο αγώνα των συνελεύσεων και των αποφάσεων του κινήματος. Κατάφερε να μαζέψει ένα πλήθος κόσμου από όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, φοιτητές, αναπληρωτές, μόνιμους. Οι δράσεις στην κατάληψη οργανώνονταν από τη βάση, από τα κάτω, με βάση τις ανάγκες και τα αιτήματά του κόσμου. Στις συνελεύσεις κανείς δεν σηκωνόταν να πει «εμείς της ειδικής αγωγής» «εμείς οι μηδενικής προϋπηρεσίας» «εμείς οι μόνιμοι». Ο κόσμος συμμετείχε μαζικά (εκατοντάδες ελαστικά εργαζόμενοι) στις συνελεύσεις, είχε ανάγκη να συμμετέχει σε συλλογικές διαδικασίες, στις οποίες θα μετράει η γνώμη του και θα έπερνε στα χέρια του την οργάνωση των κινητοποιήσεων, δεν υπήρχε κανένα καπέλωμα, το κίνημα λειτουργούσε αμεσοδημοκρατικά, οι διαδικασίες αυτές ήταν στην ουσία το αντίπαλο δέος των γραφειοκρατικών ηγεσιών (ΔΟΕ και ΟΛΜΕ) και το κίνημα τις ξεπέρασε σε όλα τα επίπεδα. (Σε πολιτική ανάλυση, σε συσπείρωση κόσμου, σε αιτήματα)

Οι πλειοψηφίες της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ στις πορείες του Γενάρη προσπεράστηκαν και έμειναν πίσω από τον κόσμο κυριολεκτικά καθώς το μπλοκ της κατάληψης πέρασε το μπλοκ τους φωνάζοντας «εδώ και τώρα απεργία» και δεν τους άφησε να ηγηθούν της πορείας  δείχνοντας τον αγώνα του κόσμου να εναντιωθεί σε αναθετικές πρακτικές και να δείξει την αγανάκτηση του σε ηγεσίες και πρακτικές που ουσιαστικά υπηρετούν τα συμφέροντα της κυβέρνησης.

Επίσης εναντιωθήκαμε σε οποιονδήποτε προσπαθούσε να διαμεσολαβήσει μεταξύ του κόσμου και των υπουργείων. Διάφορες συλλογικότητες και σύλλογοι ξεπήδησαν όλο αυτό τον καιρό υπέρ των αναπληρωτών, οι οποίοι όμως ήθελαν να διασπάσουν τον κόσμο προτάσσοντας αιτήματα ατομικίστικα, συντεχνιακά: οι δάσκαλοι, οι ειδικοί εκπαιδευτικοί, οι μηδενικής προϋπηρεσίας και πάει λέγοντας. Ήταν σημαντικό να είμαστε όλοι μαζί, αλληλέγγυοι ο ένας με τον άλλο, προτάσσοντας τα δίκαια αίτημα μας που τους χωράνε όλους και πολύ περισσότερους ακόμα.

Αιτήματα:

Όμως δεν μείναμε μόνοι μας οι εκπαιδευτικοί. Τα λόγια του εκπαιδευτικού από την παρέμβασή μας στην ΕΡΤ αποτυπώνει επακριβώς το κίνημα των εκπαιδευτικών. «Θέλουμε να ενώσουμε τη φωνή μας μαζί με όλους τους εργαζομένους, με όλους τους ανθρώπους οι οποίοι αυτή τη στιγμή εργάζονται στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα».

Ο κανόνας των 24 μηνών ως ανώτατο όριο στην ανανέωση των συμβάσεων, η διπλάσια μοριοδότηση της ανεργίας των συμβασιούχων έναντι της μοριοδότησης της προϋπηρεσίας δείχνουν ότι η επισφαλής εργασία είναι παντού και ο κανόνας είναι ένας: ανακύκλωση ανεργίας – εργασίας. Το προσοντολόγιο και η νέα λογική των προσλήψεων στην δημόσια εκπαίδευση προτάσσουν επίσης μια αντίστοιχη ανακύκλωση της ανεργίας με το κλείσιμο των πινάκων για τρία χρόνια και την ανά διετία αλλαγή των προσόντων που χρειάζεσαι για να προσληφθείς.

Αιτούμασταν λοιπόν να σταματήσει η άθλια επίθεση στο πτυχίο και στην προϋπηρεσία που κατοχυρώνει εργασιακά δικαιώματα σε μόνιμη εργασία, προτάσσαμε τις ανάγκες του σχολείου και των παιδιών και αιτούμασταν μόνιμη δουλειά για όλο το λαό όχι για να πάρουν όλοι ένα ψίχουλο και να κερδηθεί μόνοένα κομμάτι. «Δεν θα κάνουμε βήμα πίσω από τον αγώνα ενάντια στην ανεργία» λέει ο Αλέξανδρος στην ΕΡΤ και υπογραμμίζοντας έτσι ότι το κίνημα και τα αιτήματά του δεν ήταν συντεχνιακά. Δεν ήταν τυχαίες οι δράσεις που προτάθηκαν, συζητήθηκαν και υπερψηφίστηκαν από την πρώτη μέρα της κατάληψης: η κινητοποίηση ενάντια στην εργοδοτική βία στο Περιστέρι με αφορμή τον ξυλοδαρμό ενός ντελιβερά που ζήτησε τα δεδουλευμένα του, η παρέμβαση στην ΕΡΤ που ένωσε τον κόσμο της εκπαίδευσης με όλους τους υπόλοιπους ελαστικά εργαζόμενους συμβασιούχους, η Σύσκεψη-συζήτηση για τις σύγχρονες μορφές ελαστικής εργασίας σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, η σύνδεση της πορείας με αυτή των συμβασιούχων στους ΟΤΑ. Αλλά και κινήσεις μετά την κατάληψη, στις 16 Φεβρουαρίου που υποστηρίξαμε την διαδήλωση των πρωτοβάθμιων σωματείων του ιδιωτικού τομέα για συλλογικές συμβάσεις εργασίας.

Μπροστά σε διαδικασίες ατομικού αγώνα με δικαστικές προσφυγές και συλλόγους αναπληρωτών που ουσιαστικά αποπροσανατολίζουν και αποπολιτικοποιούν τον κόσμο, σ’ αυτόν τον ατομικιστικό δρόμο που ήθελαν να μας βάλουν, προτάξαμε τα συμφέροντα όλων των εργαζόμενων, την ανάγκη όλων των ανθρώπων σε μόνιμη και σταθερή δουλειά.

Γιατί αντικαπιταλιστική ανατροπή:

Η ανυπαρξία μόνιμων διορισμών στο δημόσιο σχολείο δεν είναι μια αστοχία, κάτι που τους ξέφυγε, είναι πολιτική επιλογή, στοχευμένη να αναπαράγει την εργασιακή επισφάλεια σε όλους τους εργαζόμενους. Είναι μια σύγχρονη μορφή δουλείας, να δουλεύεις για το κέρδος της επιχείρησης, δεν υπάρχει εργασιακή συνθήκη που να την αφήνουν χωρίς επίθεση. Τα κενά υπάρχουν, οι ανάγκες υπάρχουν, όπως και στην εκπαίδευση και σε όλους τους χώρους που προσλαμβάνονται ελαστικά εργαζόμενοι, εποχιακοί υπάλληλοι. Αυτό φαίνεται σε οποιοδήποτε δουλειά είτε είναι στον δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα, στον επισιτισμό, στα νοσοκομεία με τους επικουρικούς γιατρούς, στο δήμο. Ακούγοντας κανείς τον Μητσοτάκη να μιλάει για 7ημερο και ιδιωτικοποιήσεις στην εκπαίδευση, αναρριγεί. Ακόμα φαίνεται στην προσπάθεια εδραίωσης και συντήρησης της μαύρης εργασίας και των άθλιων συνθηκών εργασίας όπως στα τουριστικά, που όσοι δουλεύουν σεζόν εργάζονται 6 μήνες σερί χωρίς ρεπό, παίρνουν το μεροκάματο της ημέρας και στιβάζονται σε κοντέινερ, με εκβιασμούς ότι αν δεν το κάνεις εσύ θα το κάνει κάποιος άλλος, είναι μια πρακτική που έχει από πίσω της την φτωχοποίηση και την εξαθλίωση που φέρνουν όλες οι νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις στον κόσμο της εργασίας.

Διέξοδο μπορεί να δώσει ο συλλογικός αγώνας από τα κάτω. Θέλουμε κινήματα που θα χτυπήσουν και θα γκρεμίσουν τέτοιες πολιτικές με  αιτήματα που ζητάνε να ικανοποιηθεί το σύνολο των αναγκών και όχι ένα κομμάτι τους, ένα ψίχουλο. Που θα εναντιώνονται στο κεφάλαιο και την κερδοφορία των εργοδοτών. Που θα σπάσουν τα δεσμά της εκμετάλλευσης, που δεν θα έχουν τους ανθρώπους αμέτοχους και θεατές, αλλά ενωμένους και συμμέτοχους. Που θα ενισχύουν τα σωματεία και τη συλλογική δράση. Που δεν θα βασίζονται σε γραφειοκρατικές συνδικαλιστικές ηγεσίες που διαχειρίζονται καταστάσεις, αλλά θα παίρνουν τον αγώνα στα χέρια τους. Κινήματα όπως αυτά κατά των πλειστηριασμών και των εξώσεων, κινήματα όπως αυτά της υπεράσπισης των δωρεάν δημόσιων χώρων για όλους.

Αυτά τα κινήματα, με την νεολαία να πρωταγωνιστεί σε αυτά και να έχει ενεργό ρόλο, θέλουμε να στηρίξουμε και είμαστε μέρος τους ως αντικαπιταλιστική ανατροπή στην Αθήνα.  Για αξιοπρεπείς μισθούς, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους. Για μια ζωή με αξιοπρέπεια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s